Се чини дека Yamaha свесно ја жртвува тековната MotoGP сезона, фокусирајќи ги сите ресурси на иднината. Според информациите од Силверстоун, тест-возачот Аугусто Фернандез возел машина која била значително поблиска до концептот на идниот агрегат од 850 кубика за 2027 година, отколку до актуелната M1 што ја користат фабричките возачи. Ова сугерира дека тимот од Ивата веќе не се обидува да ја спаси 2026 година, туку го користи преостанатиот дел од шампионатот како подвижна лабораторија за подготовка на својата технолошка револуција.
На прв поглед, стратегијата на Yamaha изгледа како откажување. Конструкторот нема победа на Гранд При трка уште од 2022 година, Фабио Квартараро одлучи да премине во Honda, а преминот од реден четирицилиндричен мотор кон V4 архитектурата не го донесе очекуваниот пресврт. Сепак, постои и друга перспектива: Yamaha можеби ја жртвува 2026 година за да купи време и предност за 2027 година.
Аугусто Фернандез како дел од лабораториски експеримент
Најинтригантниот елемент од Силверстоун, според SPEEDWEEK, е фактот што машината користена од тест-возачот Аугусто Фернандез била „значително поблиска“ до концептот од 850 кубика развиван за 2027 година, отколку M1 моторите на редовните возачи. Важно е да се напомене дека ова не значи дека Yamaha тајно користела вистински 850 кубичен мотор во трка под актуелните правила. Наместо тоа, се работи за V4 мотор од 1.000 кубика кој користи технички решенија и развојна архитектура наменета за идниот проект. Со ова, мотоциклот на Фернандез престанува да биде само алатка за подобрување на моторите на Квартараро, Џек Милер или Топрак Разгатлиоглу, и станува лабораторија во реални услови, каде Yamaha учи како треба да функционира нивната следна генерација на MotoGP машина.
V4 1.000 кубика како преодна фаза
Ова е веројатно клучната точка во стратегијата на Yamaha. Со години, фабриката го бранеше својот реден четирицилиндричен мотор додека конкурентите како Ducati, Honda, KTM и Aprilia користеа V4. Кога конечно ја сменија филозофијата, веќе беше доцна. Развојот на софистициран V4 мотор од 1.000 кубика само за една сезона би барало огромни ресурси за технологија што речиси веднаш ќе стане застарена. Yamaha избра да прифати тешка 2026 година за да го претвори својот прв V4 во меѓучекор кон 2027 година. Иако спортски е болно, индустриски ова е оправдано, иако заминувањето на Квартараро е висока цена за оваа стратегија.
Нови сили и предизвици пред 2027
Yamaha веќе ги обезбеди услугите на Хорхе Мартин и Аи Огура, кои ќе пристигнат во тимот следната сезона. Мартин ќе ја напушти доминантната Aprilia, а Огура ќе си замине од TrackHouse и истиот RS-GP мотор. Нивната одлука има смисла само ако веруваат дека Yamaha 2027 ќе биде сосема поинаква. Сепак, SPEEDWEEK проценува дека иако Макс Бартолини работи на 850 кубичниот проект речиси една година, Yamaha се соочува со ограничувања. На тестот во Брно, тие располагале со само два мотори во шасија изведена од актуелната M1, додека Ducati и Aprilia веќе тестираат прототипови со нови аеродинамички решенија за 2027 година.
Тестот во Австрија како вистински судија
Регулаторната револуција во 2027 година, која вклучува намалување на зафатнината на 850 кубика, ограничена аеродинамика, укинување на уредите за корекција на висината и воведување на Pirelli гуми, ќе ја намали вредноста на досегашното знаење на Ducati и Aprilia. Тоа е шансата што Yamaha ја чека. Следниот тест на Red Bull Ring ќе биде клучен индикатор. Ако Yamaha таму претстави покомплетен прототип, теоријата дека сезоната е претворена во лабораторија ќе добие уште поголема тежина. Вистинското прашање сега е дали Yamaha навистина инвестира во иднината или само жртвува сезона без гаранција за успех.
Коментари